آرشیو دسته بندی : خدمات درمانی

هموروئید

هموروئید

به متورم شدن رگ های وریدی در پایین ترین قسمت راست روده و مقعد ، هموروئید یا بواسیر اطلاق می گردد. هموروئيد یکی از عمده ترین دلایل خونریزی روده و رایج ترین بیماری در ناحیه مقعد می باشد. آن ها به ندرت خطرناک هستند ، اما باید در صورت مواجهه با آن حتما به پزشک مراجعه کنید تا اطمینان یابید که وضعیت جدی تری ندارید.

علائم همورئید

هموروئيد به دو صورت هموروئید داخلی و هموروئيد خارجی وجود دارد. علائم و نشانه های این بیماری به نوع آن بستگی دارد ، البته برخی افراد ترکیبی از علائم هر دو نوع هموروئيد را به طور همزمان دارند.

  • هموروئيد داخلی

به اندازه کافی در داخل رکتوم قرار گرفته و غالبا نمی توان آن را دید یا احساس کرد. بواسیر داخلی ؛ کمتر در معرض آسیب قرار دارد ، چرا که تعداد کمی اعصاب حساس به درد در آن ها وجود دارد.

به طور کلی علائم هموروئيد داخلی شامل موارد ذیل است :

      • مشاهده خون روی مدفوع
      • مشاهده یک برآمدگی خارجی در مقعد که تنها در هنگام دفع ، مشاهده شده و معمولا به خودی خود به عقب رانده می شود.

هموروئید

  • هموروئید خارجی

هموروئید خارجی ، دقیقا در ناحیه مقعد ( جایی که حس درد اعصاب در آن زیاد است ) دیده می شود.

علائم هموروئید خارجی عبارتند از :

      • درد
      • خونریزی
      • خارش
      • تورم

دلایل ابتلا به بیماری هموروئید

به طور کلی علت اصلی ابتلا به هموروئيد هنوز شناسایی نشده است ، اما از جمله علل موثر در رشد هموروئيد به شرح زیر می باشند :

  • کم تحرکی
  • اضافه وزن
  • رژیم غذایی کم فیبر
  • نشستن به مدت طولانی
  • رابطه جنسی مقعدی
  • نقص در سیستم عملکردی لگن
  • دفع نامنظم مدفوع اعم از یبوست و اسهال
  • سابقه ابتلا به هموروئيد در اقوام درجه یک
  • فشار درون شکمی ناشی از بارداری ، وجود توده درون شکم یا آب آوردگی شکم

عوارض هموروئید

هموروئید ؛ به ندرت منجر به بروز عوارض می گردد و در واقع می توان گفت که عوارض آن نادر می باشد.

به عنوان برخی از عوارض احتمالی هموروئید ، می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

کاهش سلول های خونی قرمز : برخی افراد طی بیماری هموروئید و به دنبال از دست دادن مزمن خون ناشی از این بیماری ، با کاهش سلول های خونی قرمز یا اصطلاحاً آنمی روبرو می شوند که به ضعف و احساس خستگی می انجامد.

اختناق هموروئید : در صورتی که خونرسانی به هموروئید داخلی متوقف شود ، هموروئید محتقن شده و به درد شدید و قانقاریا یا به عبارتی مرگ بافتی منتج خواهد شد.

اهمیت مراجعه به پزشک برای درمان هموروئید

عموما افرادی که دچار بیماری هموروئید یا بواسیر هستند ، از بازگو نمودن مشکل خود دچار خجالت می شوند ؛ از این رو از مراجعه به پزشک امتناع می نمایند.

اما با توجه به این که این بیماری می تواند مبیّن سایر اختلالات و بیماری های جدی گوارش باشد ، توصیه می شود در صورت مشاهده هر گونه خونریزی مقعدی حتما به پزشک متخصص مراجعه نموده و تحت بررسی قرار گیرید.

هموروئید

به منظور درمان هموروئید ، چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد ؟

متداول ترین نشانه وجود هموروئید ، خونریزی در حین مدفوع می باشد ؛ البته ناگفته نماند که خونریزی از رکتوم تنها به دنبال بیماری بواسیر رخ نداده و می تواند در پی برخی بیماری های گوارشی دیگر ؛ اعم از سرطان مقعد و سرطان کولورکتال نیز اتفاق بیفتد.

از این رو جهت تشخیص دقیق علت خونریزی مقعد ؛ حتما باید به متخصص مراجعه نمایید و بدون مشورت با ایشان ، خونریزی را به بیماری هموروئید ارتباط ندهید.

جهت تشخیص بیماری هموروئید ، پزشک متخصص یکسری آزمایش و تست بالینی برای شما تجویز خواهند نمود تا بدین ترتیب علاوه بر تشخیص قطعی بیماری ؛ احتمال وجود بیماری های خطرناک گوارشی  احتمالی دیگر را رد کنند.

به طور کلی توصیه می شود در صورتی که با تغییراتی در وضعیت روده ها ، مشاهده خون یا لخته های خونی در مدفوع و سیاه شدن مدفوع ، روبرو شدید ؛ هر چه سریع تر به پزشک متخصص مراجعه نمایید.

درمان هموروئید

در صورت ابتلا به این بیماری در مراحل اولیه می توان به کمک درمان های خانگی تا حدود زیادی از پیشروی آن جلوگیری به عمل آورده و حتی به درمان آن نیز کمک کرد.

درمان های خانگی هموروئید از قرار زیر است :

  • از نشستن طولانی مدت خودداری کنید.
  • به میزان کافی آب بنوشید.
  • مصرف غذاهای پر فیبر اعم از میوه ، سبزیجات و غلات کامل را در برنامه غذایی تان بگنجانید.
  • به محض احساس نیاز به دفع اقدام به تخلیه مدفوع نمایید ، چرا که اگر از زمان فعل و انفعالات روده مدتی بگذرد و دفع اتفاق نیفتد مدفوع خشک شده و این مسئله به مشکل در دفع می انجامد.
  • روزانه به مدت 10 الی 15 دقیقه داخل آب گرم بیشینید ، این کار به کاهش تورم و تسکین و التیام درد مقعد کمک شایانی می کند.
  • از دیگر راهکارهای موثر در پیشگیری از بروز هموروئيد و درمان آن ، ورزش می باشد. داشتن تحرک کافی از بروز یبوست و در نتیجه ایجاد فشار روی رگ های اطراف مقعد می کاهد و به این ترتیب از بروز هموروئيد پیشگیری به عمل می آورد.

هموروئید

درمان های دارویی

داروی هموروئيد چیست ؟ چنانچه هموروئيد تنها منجر به ناراحتی خفیفی شود ، پزشک ممکن است داروهای استروئیدی یا پمادهای محافظتی ، شیاف و داروهای مسکن تجویز کند.

لازم به ذکر است که این موارد می توانند به طور موقت ، درد و خارش را تسکین دهند.

توجه داشته باشید مدت زمان مصرف داروهای استروئیدی باید مطابق دستور پزشک  باشد ، زیرا مصرف طولانی این داروها باعث نازک شدن پوست می شود.

درمان هموروئید با جراحی

در صورتی انجام جراحی هموروئيد ضروری می گردد که وضعیت بیمار دچار وخامت شده باشد. دوره نقاهت پس از عمل هموروئيد معمولا 2 الی 4 هفته خواهد بود.

درمان هموروئید با لیزر

به طور کلی لیزر جزو درمان های بدون درد و بسیار کارآمد در درمان بیماری های نشیمنگاهی از جمله هموروئيد یا بواسیر می باشد که عوارض جراحی باز را نیز به دنبال ندارد.

امروزه استفاده از انواع مختلف لیزرهای کم توان از قبیل دی اکسید کربن و مادون قرمز برای درمان هموروئيد ، استفاده می شود.

لازم به ذکر است که بهره وری از لیزرهای پرتوان ، به عنوان موثرترین راه جهت درمان هموروئيد شناخته شده اند.

افتادگی رحم

افتادگی رحم

رحم ، از اندام های مهم بدن خانم ها می باشد که درون لگن قرار گرفته و محلی برای رشد جنین می باشد. ما در مقاله پیش رو بر آنیم تا شما را با افتادگی رحم ، علل آن و نیز روش های درمان این اختلال آشنا نماییم.

افتادگی رحم چیست ؟

رحم از ساختاری عضلانی برخوردار است که به وسیله عضلات لگن در جای خود ثابت نگاه داشته می شود ، حال چنانچه این عضلات تضعیف شده یا بیش از حد ممکن کشیده شوند دیگر نخواهند توانست از رحم پشتیبانی کرده و آن را در موقعیت اصلی اش نگاه دارند ، لذا با بروز چنین امری رحم دچار افتادگی شده و اصطلاحا افتادگي رحم اتفاق خواهد افتاد.

در حقیقت ، افتادگي رحم زمانی بروز می نماید که رحم از موقعیت اصلی خود جابه جا شده و به داخل کانال واژن سوق یابد.

افتادگی رحم

انواع افتادگي رحم

افتادگي رحم از درجات مختلفی برخوردار است و نمی توان تمام بانوانی که با این مشکل هستند را در یک رده دسته بندی نمود ، بنابراین در ادامه درجات افتادگي رحم را معرفی می نماییم.

  1. افتادگي رحم درجه اول : در این حالت در اثر افتادگي رحم ، دهانه رحم به درون واژن خواهد رسید.
  2. افتادگي رحم درجه دو : در چنین حالتی ، رهانه رحم بیمار به دهانه واژن او می رسد.
  3. افتادگي رحم درجه سه : در افتادگی درجه سوم رحم ، دهانه رحم از واژن بیمار بیرون خواهد زد.
  4. افتادگي رحم درجه چهار : در این وضعیت ، کل اندام رحم از واژن بیمار بیرون می زند.

علل افتادگی رحم

به طور کلی عواملی از قبیل افزایش سن ، افت سطح هورمون استروژن ؛ از جمله عللی هستند که در پی آن ها عضلاتی که موظف به نگهداری رحم در جای اصلی آن هستند ضعیف می شوند و رحم به سمت کانال واژن  کشیده شده و به این ترتیب افتادگي رحم ، رخ می دهد.

از دیگر علل افتادگي رحم می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

  • آسیب دیدگی عضلات کف لگن که در اثر زایمان طبیعی بروز می کند یکی از علل افتادگي رحم می باشد.
  • شل و ضعیف شدن بافت واژن بعد از یائسگی که در اثر کاهش تولید هورمون استروژن اتفاق می افتد از دیگر علل افتادگي رحم می باشد.
  • برخی بیماری ها همچون تومور لگن ، تجمع مایعات درون لگن ، یبوست مزمن ، آسم یا برونشیت نیز یکی دیگر از دلایل افتادگي رحم محسوب می گردد.
  • برخی حرکات ورزشی سنگین ؛ نظیر وزنه برداری نیز می توانند منجر به افتادگي رحم شوند.
  • انجام اعمال جراحی تهاجمی در ناحیه لگن نیز سبب کاهش قدرت عضلات نگاه دارنده رحم شده و زمینه ساز افتادگي رحم خواهد شد.
  • اضافه وزن نیز یکی دیگر از عواملی است که ممکن است سبب افتادگي رحم گردد ، لذا شاهد افتادگي رحم در دختران مجرد نیز خواهیم بود و این اختلال تنها محدود به زنان متاهل نمی باشد.

افتادگی رحم

علائم افتادگی رحم

علائم افتادگي رحم از قرار ذیل می باشند :

  • کمردرد
  • احساس فشار در ناحیه لگن
  • احساس ناراحتی در راه رفتن
  • احساس درد در حین مقاربت جنسی
  • احساس بیرون زدگی چیزی از داخل واژن
  • احساس درد و ناراحتی در هنگام دفع ادرار

افتادگی رحم موجب پیدایش حالات فوق در فرد خواهد شد ، لذا افراد در صورت مواجهه با هر یک از این حالات می بایست سریعا به پزشک متخصص زنان مراجعه نمایند.

دکتر فریده فرح بخش ، بهترین متخصص زنان اهواز از حاذق ترین پزشکان زنان می باشند که دارای بورد تخصصی زنان ، زایمان و نازایی بوده و قادر به ارائه بهینه ترین خدمات درمانی به مراجعین محترم خود می باشند.

روش های تشخیص افتادگی رحم

به طور کلی به منظور تشخیص و در صورت نیاز ، درمان افتادگي رحم ؛ باید به متخصص زنان مراجعه فرمایید و تحت نظر ایشان قرار گیرید.

پزشک متخصص زنان به منظور تشخیص افتادگی رحم ؛ بر اساس علائم بیمار از معاینه لگنی ، سونوگرافی و در صورت لزوم از ام آر آی استفاده خواهد نمود.

چه زمانی برای افتادگی رحم باید به متخصص زنان مراجعه کنیم ؟

در صورت مواجهه با هر یک از علائم زیر باید فورا به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید :

  • هر گاه احساس کردید ، دهانه رحم به واژن نزدیک شده است.
  • زمانی که با نشت مداوم ادرار مواجه بودید.
  • هر گاه احساس پر بودن روده بزرگ داشتید.
  • هر گاه در کانال واژن خود احساس پر بودن داشتید یا احساس کردید چیزی از واژن تان بیرون زده است.
  • زمانی که دچار کمر درد مداوم بودید یا این که در راه رفتن و دفع ادرار و مدفوع با مشکل روبرو شدید.

افتادگی رحم

درمان افتادگی رحم

آیا افتادگی رحم قابل درمان است ، یکی از عمده ترین پرسش هایی که خانم ها با آن درگیر هستند ؛ این است که چگونه افتادگی رحم درمان می شود ؟

در راستای درمان افتادگي رحم ، روش های مختلف غیر تهاجمی ( غیرجراحی ) و نیز روش جراحی وجود دارد که با توجه به مشکل بیمار و تشخیص پزشک ، هر یک از آن ها بکار گرفته می شود.

در ابتدا به تبیین روش های غیرتهاجمی یا غیرجراحی افتادگی رحم می پردازیم که عبارتند از :

  • کاهش وزن
  • انجام تمرینات اصلاحی ( تمرینات کگل )
  • خودداری از انجام برخی حرکات ورزشی ؛ نظیر وزنه برداری
  • استفاده از پساری واژینال ( وسیله ای است که از طریق واژن در دهانه رحم بیمار گذارده شده و موجب بالاکشیده شدن و تثبیت رحم و رهانه رحم بیمار می شود. )

درمان افتادگی رحم با جراحی

در جراحی درمان افتادگی رحم یا به اصطلاح جراحی ترمیم رحم ، رحم بیمار به موقعیت اصلی خود بازگردانده شده و عضلات به وسیله ادوات جراحی به یکدیگر متصل می شوند.

چسبندگی رحم

چسبندگی رحم

چسبندگی رحم : رحم یکی از مهم ترین ارگان های بدن بانوان می باشد که در واقع از کلیدی ترین اجزای دستگاه تناسلی زنانه نیز به شمار می رود. رحم ، عضوی از اندام تناسلی است که احاطه کننده تخمدان ها بوده و در باروری بانوان نقشی اساسی ایفا می کند.

در حالت طبیعی ، بخش داخلی رحم شبیه به یک بادکنک می باشد که جداره های جلو و عقب آن در مقابل یکدیگر صاف هستند.

لازم به ذکر است که رحم ، با غشایی موسوم به آندومتر پوشانده شده است که طی سیکل ماهیانه ، در حقیقت لایه سطحی یعنی لایه فوقانی آندومتر ریخته شده و خونریزی ماهانه اتفاق می افتد.

حال آن که عفونت یا آسیب آندومتر می تواند منجر به آسیب آستر شده و به چسبندگی جداره های داخلی رحم یا اصطلاحا سندرم آشرمن بیانجامد.

خانم هایی که ساکن شهر اهواز هستند می توانند جهت درمان کلیه مشکلات مرتبط با دستگاه تناسلی اعم از چسبندگی رحم و غیره ؛ با فراغ خاطر به سرکار خانم دکتر فریده فرح بخش ، متخصص زنان اهواز مراجعه نمایند و به نتایج رضایت بخشی دست یابند.

علائم چسبندگی رحم

چسبندگي رحم ، بر روی حفره رحمی اثر گذاشته و برای تشخیص آن نیاز به معاینات و آزمایشات دقیق پزشکی می باشد تا بدین ترتیب پزشک متخصص ، به سرعت بیماری را تشخیص داده و روند درمان را آغاز نماید.

چسبندگی رحم

چسبندگی رحم سبب بروز چه اختلالاتی می شود ؟

چسبندگی رحم در حقیقت ، نوعی عارضه جدی به شمار می رود که در برخی موارد جهت درمان آن نیازمند انجام عمل جراحی می باشیم.

به طور کلی عوارضی که چسبندگی رحم برای بدن به دنبال دارد به شرح ذیل می باشند :

  • سبب نازایی و ناباروری می شود.
  • می تواند منجر به سقط مکرر جنین شود.
  • درد ناحیه لگن را به دنبال دارد.
  • موجب درد شدید قاعدگی می شود.
  • فرد را در معرض ابتلا به آندومتریوز قرار می دهد.
  • سبب محدودیت رشد جنین در داخل رحم می گردد.
  • لانه گزینی جفت در بارداری های بعدی را با اختلال شدید مواجه می سازد.

از این رو با توجه به پیامدها و عوارض متعددی که برای چسبندگی رحم بر شمردیم ؛ توصیه می شود در صورت مواجهه با این مشکل ، حتما سریعا به متخصص زنان رجوع نمایید و مراحل درمان بیماری را تحت نظر ایشان آغاز کنید.

 نامنظمی پروسه قاعدگی نیز از دیگر مشکلاتی است که در میان خانم هایی که با چسبندگي رحم روبرو هستند ، آمار فراوانی دارد.

همانطور که گفتیم ناباروری و کاهش قدرت باروری از شایع ترین عوارض ناشی از چسبندگي رحم می باشد ، در این جا باید خاطر نشان نمود که خانم ها نباید از این موضوع دچار نگرانی شوند ؛ چرا که بر اساس نظر پزشکان و متخصصین حوزه زنان و زایمان ، افراد مبتلا به چسبندگي رحم خفیف تا متوسط پس از درمان این اختلال به راحتی قادر به باروری خواهند بود و احتمال بارداری آن ها حدودا 70 الی 80 درصد می باشد.

خانم هایی که از چسبندگی شدید رحم رنج می برند نیز پس از درمان این مشکل ، تقریبا 20 الی 40 درصد شانس باروری خواهند داشت.

علل چسبندگی رحم

  • عمل جراحی تخمدان : از رایج ترین علل چسبندگي رحم می توان به انجام جراحی تخمدان اشاره نمود ، به طوری که اغلب بانوانی که به دلیل وجود کیست تخمدان اقدام به انجام جراحی تخمدان نموده اند ؛ با انجام این عمل دچار چسبندگي رحم شده اند.
  • آندومتریوز : از دیگر عواملی که منجر به چسبندگي رحم می گردد نوعی بیماری تحت عنوان آندومتریوز می باشد. آندومتریوز ، در حقیقت اختلالی است که سبب تشکیل بافت هایی شبیه به آندومتر در سایر نقاط بدن ( جز رحم ) می شود و در نتیجه فرد جهت رهایی از این بافت های اضافی ، ملزم به انجام عمل جراحی می گردد.

توجه داشته باشید که آندومتریوز ، غالبا در شکم و لگن اتفاق می افتد و سبب چسبندگی شدید در ناحیه رحم می شود.

  • جراحی میومکتومی : نوعی عمل جراحی است که برای برداشتن بافت های غیرعادی از داخل رحم انجام می شود و به کمک آن تمامی این بافت ها از داخل رحم برداشته می شوند. گرچه این عمل جراحی سبب از بین رفتن بافت های غیر عادی از داخل رحم خواهد شد ، اما متاسفانه چسبندگي رحم را در پی دارد.

چسبندگی رحم

درمان چسبندگی رحم

در حالت کلی معمولا از هیستروسکوپ در راستای درمان و از بین بردن چسبندگي رحم ، استفاده می گردد. لازم به ذکر است که در حین انجام عمل هیستروسکوپی از لاپاراسکوپی نیز استفاده می شود تا بدین ترتیب و با مشاهده دقیق سطح رحم از سوراخ شدن رحم در حین عمل هیستروسکوپی پیشگیری شود.

در چسبندگی های شدید رحمی امکان دارد جهت درمان این عارضه ، بیش از یک روش درمانی مورد استفاده قرار گیرد. به عنوان مثال در برخی موارد پزشک متخصص به منظور ممانعت از ایجاد مجدد چسبندگی ، ممکن است هورمون یا داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی تجویز نماید.

در مواردی نیز احتمال دارد جراح ، درخواست نماید که به منظور حفاظت از جداره رحم ، نوعی سوند ساختاری از جنس پلاستیک تا چند روز یا چند هفته درون رحم بیمار قرار داده شود تا بهبودی کامل حاصل گردد.

آیا پس از درمان چسبندگی رحم ، امکان بارداری وجود دارد ؟

لازم به ذکر است که نوع چسبندگی و شدت آن بر روی نتایج باروری تاثیر مستقیم دارد.

تا جایی که شانس باروری در افراد مبتلا به چسبندگی خفیف تا متوسط رحم ، پس از درمان این اختلال ؛ حدودا 70 الی 80 درصد بوده و همچنین مشکلات قاعدگی در این افراد با درمان چسبندگی ، تا حدود زیادی کاهش خواهد یافت.

اما چنانچه شدت چسبندگی رحم زیاد باشد یا این که آستر آندومتر با آسیب بزرگی مواجه شده باشد ؛ احتمال باروری پس از درمان چسبندگی ، تنها 20 الی 40 درصد خواهد بود.

فیبروم رحم

درباره فیبروم رحم

فیبروم رحم که در اصطلاح پزشکی تحت عنوان فیبروئید رحم ، نیز از آن یاد می شود ؛ یکی از انواع توده های رحمی می باشد که می تواند در نقاط مختلفی از فضای رحم بیمار رشد یابد.

لازم به ذکر است این نوع از توده های رحمی ، دارای سایزهای مختلفی می باشند و در واقع غیرسرطانی بوده و در بسیاری از موارد ، قابل درمان هستند.

البته ناگفته نماند که درمان فیبروم رحم ، مستلزم تشخیص به موقع آن می باشد و در صورت عدم تشخیص بهنگام و عدم درمان این عارضه ؛ احتمال نیاز به جراحی هیسترکتومی ( جراحی برداشتن رحم ) ضرورت می یابد.

فیبروم رحم چه علائمی دارد ؟فیبروم رحم

فیبروم ها یا توده های خوش خیم رحمی ، غالبا با علائم و نشانه های ذیل همراه هستند و مواجهه با هر یک از این علائم ممکن است ، دالّ بر وجود فیبروئید رحمی باشد ؛ لذا به تمامی خانم های عزیز توصیه می شود در صورت رویارویی با علائم زیر جهت اطمینان از سلامت خود ، حتما به یک پزشک متخصص زنان مجرب و متبحر مراجعه فرمایند.

  • تکرر ادرار
  • بزرگی شکم
  • احساس فشار در لگن
  • مشکل در اجابت مزاج
  • احساس خستگی و بی حالی
  • احساس درد در هنگام رابطه جنسی
  • خونریزی شدید یا نامنظم طی سیکل ماهیانه

درمان فیبروم رحم

در حالت کلی ، درمان قطعی فيبروم رحم نیازمند انجام جراحی می باشد. البته لازم به ذکر است که فيبروم رحم ، در صورتی که علائم حادی به همراه نداشته و منجر به بروز درد و ناراحتی در بیمار نشده باشد ؛ نیازی به درمان نخواهد داشت.

اما چنانچه این عارضه منجر به درد یا خونریزی شدید طی دوران عادت ماهیانه گردد ، پزشک متخصص را ملزم به تجویز دارو در راستای درمان فیبروم می نماید.

توجه داشته باشید در مواردی که انجام جراحی فيبروم رحم برای بیمار ، ضرورت یافته باشد ؛ متخصص زنان باید بیمار را از نحوه جراحی آگاه نموده و ایشان را در جریان روند درمان قرار دهند.

شایان توجه است علاوه بر موارد فوق ، فاکتورهایی از قبیل شرایط جسمی و وضع سلامتی بیمار ، سن ، اندازه فیبروم و در نهایت این که آیا بیمار تاکنون زایمان داشته یا خیر و در صورت داشتن زایمان ، چند فرزند دارد ؛ نحوه درمان فيبروم را در هر فردی متمایز می کند.

زگیل تناسلی

درباره زگیل تناسلی

زگیل تناسلی در واقع نوعی عفونت ویروسی است که از طریق مقاربت جنسی منتقل می گردد. ویروس HPV یا پاپیلومای انسانی ، عامل اصلی انتقال بیماری زگيل تناسلي می باشد.

لازم به ذکر است ویروس HPV از طریق تماس پوستی نیز منتقل می گردد.

ما در این مقاله بر آنیم تا شما را با بیماری زگيل تناسلي و علائم آن آشنا نماییم.

زگیل تناسلی در مردان :

زگيل تناسلي در آقایان ، معمولا نواحی ای نظیر گردن و نوک آلت تناسلی یا مقعد را درگیر می کند.

زگیل تناسلی

زگیل تناسلی در زنان :

زگيل تناسلي در بانوان می تواند بر روی بخش بیرونی اندام جنسی ، ناحیه پرینه ( بخش مابین اندام تناسلی و مقعد ) ، جداره های داخلی واژن ، دهانه رحم ، مقعد و کانال مقعد ظاهر گردد.

همچنین لازم به ذکر است در صورت داشتن رابطه جنسی دهانی با فرد مبتلا به بیماری زگيل تناسلي ، احتمال بروز این زگیل ها در ناحیه دهان و گلو وجود خواهد داشت.

علائم زگیل تناسلی :

از شایع ترین علائم زگيل تناسلي می توان به موارد ذیل اشاره کرد :

  1. افراد مبتلا به این بیماری ، غالبا در ناحیه تناسلی خود احساس ناراحتی و خارش خواهند داشت.
  2. این افراد معمولا پس از نزدیکی جنسی دچار خونریزی خواهند شد.
  3. مواجهه با تورم های گوشتی کوچک بر روی نواحی ای که پیشتر بدان اشاره شد نیز از علائم بدیهی این بیماری می باشد.

حال آن که این تورم ها که در حقیقت همان زگیل هستند در برخی موارد ممکن است تنها به شکل یک برجستگی ظریف و کوچک پدید آیند و در مواردی نیز ممکن است به شکل چندین زگیل منسجم و به شکل گل کلم ظاهر گردند.

البته ناگفته نماند که در پاره ای موارد نیز امکان دارد زگیل های تناسلی به قدری کوچک بوده و سطحی صاف و غیربرجسته داشته باشند که نتوان آن ها را مشاهده کرد.

سخن پایانی :

پیش از هر چیز به همه افراد چه خانم ها و چه آقایان توصیه می شود از داشتن رابطه جنسی محافظت نشده به شدت خودداری نمایند تا بدین ترتیب به میزان قابل توجهی از احتمال ابتلا به این بیماری بکاهند.

به طور کلی می بایست در صورت مواجهه با هر گونه برجستگی در نواحی ذکر شده ، فورا به پزشک متخصص مراجعه شود.

چرا که در غیر این صورت فرد در معرض ابتلا به سرطان هایی از قبیل سرطان گردن رحم ، سرطان دهان ، سرطان مقعد و آلت تناسلی قرار خواهد گرفت.

خانم های محترمی که با علائم این بیماری روبرو هستند ؛ باید به پزشک متخصص زنان رجوع فرمایند و در صورت تایید ابتلا ، سریعا پروسه درمان را تحت نظر ایشان در پیش گیرند.

IVF

درباره IVF

از جمله تاثیر گذارترین و پیشرفته ترین تکنیک های تولید مثل و کمک باروری IVF یا لقاح آزمایشگاهی می باشد. این تکنیک در واقع یک نوع تکنولوژی می باشد که طی آن تخمک ها از تخمدان های مادر برداشته شده و سپس با اسپرم پدر پرورش داده می شوند که این امر موجب بارور شدن تخمک خواهد شد.

لازم به ذکر است که امکان دارد پزشک متخصص در برخی موارد خاص نطفه را به منظور بارور شدن به یک حامل جایگزین (حامل دیگری غیر از مادر) انتقال دهد.

از IVF برای درمان کدام مشکلات نازایی می توان بهره گرفت ؟

  • ناباروری توصیف نشده
  • بانوانی که بیماری اندومتریوز ابتلا داشته باشند.
  • ناباروی هایی که دلیل آن ها مشخص نیست.
  • خانم هایی که سنی بیشتر از 40 سال داشته و احتمال باروری شان پایین می باشد.
  • بانوانی که عملکرد تخمدان های آن ها کاهش یافته است.
  • زنانی که لوله های فالوپ ( لوله های رحم ) آن ها دچار آسیب دیدگی یا انسداد شده باشد.
  • خانم هایی که به فیبروئید رحم دچار می باشند.
  • افرادی که به اختلالات ژنتیکی دچار هستند.
  • آقایانی که دچار مشکلات ناباروری اعم از تعداد کم اسپرم یا اختلال در شکل اسپرم هستند.

IVF

همچنین از این روش می توان در مواردی استفاده کرد که امکان منتقل شدن بیماری های ژنتیکی به فرزند وجود داشته باشد ؛ در این صورت متخصص زنان و زایمان برای اینکه از عدم وجود نارهنجاری های ژنتیکی مطمئن شود ، نطفه ها را در لابراتور بررسی کرده و تحت آزمایش قرار می دهد و در آخر نطفه ای که هیچگونه نقص ژنتیکی نداشته باشد را به منظور باروری بر می گزیند.

در صد موفقیت روش آی وی اف به چه مواردی بستگی دارد ؟

احتمال بارداری یک جنین سالم بعد از انجام این روش به فاکتورهای ذیل بستگی دارد :

  1. سابقه بارداری : احتمال بارداری با IVF برای خانم هایی که قبلاً سابقه بارداری داشته اند بیشتر از سایر خانم ها می باشد.
  2. سن مادر : امکان بارداری جنینی سالم با این روش برای مادرانی با سن پایین تر بیشتر می باشد. در واقع هرچه سن مادر کمتر باشد این روش موفقیت آمیزتر خواهد بود.
  3. دلیل ناباروری : بدیهی است که اگر فرد دارای تخمک نرمال باشد شانس بارداری با این روش برای او بیشتر خواهد بود. به همین سبب خانم هایی با مشکل اندومتریوز شانس بارداری کمتری نسبت به خانم هایی که به ناباروری غیرقابل توصیف دچار هستند خواهند داشت.

سبک زندگی ، وضعیت نطفه منتقل شده ، مصرف داروهای خاص ، استفاده از الکل و مصرف کافئین بیش از حد از دیگر عوامل موثر در این زمینه می باشند.

درمان بیماری های زنان

درباره درمان بیماری های زنان

درمان بیماری های زنان : آناتومی و ساختار بدن بانوان به شکلی است که آنان را در معرض مواجهه با بیماری های مختلف زنان قرار می دهد ، تا جایی که می توان گفت بیماری های تناسلی از شایع ترین بیماری های زنان به شمار می رود.

از این رو خانم ها همواره باید در طول زندگی خود و طی دوره های مشخص زمانی به متخصص زنان مراجعه نمایند تا از نظر ابتلا به انواع بیماری های زنان مورد معاینه و بررسی قرار گرفته و در صورت ابتلا به هر یک از انواع این بیماری ها سریعا تحت درمان قرار گیرند.

بیماری های زنان :

از شایع ترین بیماری های زنان می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

  • عفونت واژن
  • افتادگی رحم
  • کیست تخمدان
  • سرطان رحم
  • تنبلی تخمدان
  • زگیل تناسلی
  • بیماری های التهابی لگن
  • و غیره

درمان بیماری های زنان

جلوگیری از بیماری های زنان :

به منظور پیشگیری از ابتلا به بیماری های زنان ، باید در قدم اول نزد یک متخصص زنان و زایمان خوب مراجعه نموده و در گام بعدی تمامی دستورالعمل ها و نکات توصیه شده از جانب ایشان را در جهت جلوگیری از بیماری بکار بسته و در صورت ابتلا به بیماری ؛ از این دستورات ، جهت درمان بهره برد.

انتخاب متخصص زنان :

برای انتخاب یک متخصص زنان و زایمان خوب ، نیاز به بررسی های دقیق وجود دارد.

اولین قدم در راستای انتخاب پزشک متخصص زنان ، تحقیق و پرس و جو از آشنایان و استفاده از تجارب آن ها است.

یکی از مهم ترین پارامترهایی که در خصوص انتخاب متخصص زنان می بایست مورد توجه قرار گیرد ، سطح تجربه ایشان می باشد.

قاعدتا تجربه بالای یک پزشک متخصص زنان ، می تواند در بیمار این اطمینان را ایجاد کند که با مراجعه به چنین پزشکی خواهد توانست روند درمان را به خوبی پیش برده و به نتیجه ای رضایت بخش نایل آمد.

همچنین ناگفته نماند که یک متخصص زنان و زایمان خوب ، جهت تشخیص و درمان مشکلات و بیماری های مراجعین خود از بهینه ترین تکنیک ها بهره می برد.

دکتر فرح بخش متخصص زنان اهواز ، از بهترین جراحان و متخصصان زنان اهواز می باشند ؛ شما عزیزان می توانید در راستای درمان بيماري هاي زنان به مطب ایشان مراجعه فرموده و تحت درمان قرار گیرید.

عفونت واژینال

عفونت واژینال

منظور از عفونت واژینال ، التهاب یا عفونت واژن است که رایج ترین نوع عفونت واژن در بانوان می باشد. شایان ذکر است که این نوع عفونت غالبا در خانم های باردار اتفاق می افتد و به طور کلی پس از رابطه جنسی با شخصی جدید رخ می دهد. از این رو احتمال ابتلا به عفونت واژينال در زنانی که رابطه جنسی نداشته اند بسیار ناچیز می باشد.

عفونت واژن چه نشانه هایی دارد ؟

برخی از عفونت های واژن ، هیچ گونه علائمی ایجاد نمی کنند ؛ اما به طور کلی از موارد ذیل می توان به عنوان شایع ترین علائم عفونت واژينال یاد کرد :

  • خارش واژن
  • تغییر میزان ترشحات واژن
  • درد یا سوزش هنگام ادرار
  • درد در حین مقاربت جنسی
  • خونریزی واژن یا لکه بینی

لازم به ذکر است که علائم عفونت واژینال ؛ بسته به نوع عفونت ، متفاوت می باشند.

عفونت واژینال

انواع عفونت واژینال

  • عفونت های باکتریایی : این نوع از عفونت واژن ، عموما موجب بروز ترشحاتی به رنگ خاکستری ، سفید یا زرد از واژن می شود. این ترشحات غالبا بویی نامطبوع داشته و پس از برقراری رابطه جنسی قابل رویت خواهند بود.
  • عفونت های مخمر : این نوع از عفونت ها منجر به خارش در ناحیه واژن شده و در صورتی که سبب بروز ترشح شوند ، رنگ ترشح در این موارد سفید بوده و حالتی غلیظ خواهد داشت.
  • تریکومونیازیس : این عفونت سبب بروز خارش و انتشار بو از واژن می شود. ترشحات ناشی از این نوع عفونت ، معمولا به رنگ زرد مایل به سبز بوده و در برخی موارد احتمال دارد به رنگ قرمز نیز دیده شوند.

نگران این عفونت ها نباشید ، چرا که سبب به مخاطره افتادن زندگی فرد نخواهند شد ، البته جهت پیشگیری از گسترش و نیز درمان آن ها باید حتما به پزشک متخصص زنان مراجعه نمود.

چه عواملی باعث عفونت واژینال می شوند ؟

علل مختلفی می توانند منجر به بروز عفونت واژینال شوند. پزشک برای درمان عفونت واژينال نیاز به شناسایی و تشخیص  علت آن دارد.

شایع ترین علل عفونت واژینال عبارتند از :

  • واژینوز باکتریایی : باکتری های خاصی به نام عفونت های باکتریایی که به طور معمول در واژن یافت می شوند ، در صورت رشد بیش از حد منجر به باکتریایی شدن واژن شده و از علل شایع بروز عفونت واژینال می باشند.
  • قارچ کاندیدا آلبیکنس : قارچی به نام کاندیدا آلبیکنس ، سبب پیدایش عفونت های مخمر در واژن شده و به دنبال آن موجب عفونت واژینال می شوند.

لازم به ذکر است که مصرف داروهای آنتی بیوتیک سبب کاهش تعداد باکتری های ضد قارچ در واژن می شوند و این اتفاق منجر به رشد بیش از حد قارچ ها شده و به عفونت واژینال می انجامد.

  • انگل تک یاخته : نوعی انگل تک یاخته وجود دارد که سبب بروز عفونت تریکومونیازیس می شود و از طریق رابطه جنسی ، به وجود می آید.
  • آتروفی واژن : وضعیتی است که غالبا در زمان کاهش استروژن ( پس از یائسگی و در دوره شیردهی ) رخ می دهد. توجه داشته باشید که کاهش سطح هورمون استروژن موجب نازک شدن و در نتیجه خشکی واژن خواهد شود و در حالت کلی این موارد منجر به التهاب و عفونت واژن می شوند.

باید متذکر شد که عواملی اعم از تحریک کننده ها همچون داروهای ضد بارداری ، لباس های تنگ ، شستشو دهنده های بدن و عطرها نیز می توانند سبب تحریک واژن و در نتیجه عفونت و التهاب واژینال شوند.

عفونت واژینال

عفونت های واژن چگونه درمان می شوند ؟

همانطور که گفتیم برای درمان عفونت باکتریایی واژن باید به شناسایی آنچه که باعث بروز عفونت شده پرداخت ، زیرا نحوه درمان بستگی به علت عفونت دارد.

راه های درمان عفونت واژینال

درمان عفونت واژن با مترونیدازول و کرم یا ژل کلیندامایسین یکی از راه های درمان واژینال است که برای درمان عفونت باکتریایی تجویز می شود.

پماد عفونت واژن یا شیاف های ضد قارچ از مواردی اند که ممکن است برای عفونت مخمر تجویز شوند.

قرص مترونیدازول یا تینیدازول نیز از ممکن است برای عفونت از نوع تریکومونیازیس تجویز شود.

برای آتروفی واژن نیز امکان دارد پزشک ، کرم یا قرص استروژن تجویز کند.

برداشتن خال و زگیل

برداشتن خال و زگیل

برداشتن خال و زگیل : ضایعات پوستی و بیماری هایی که سبب بروز علائم ناخوشایندی همچون خال و زگیل بر روی پوست بعضی از اندام های بدن می شوند ، فرد را مترصد درمان می کنند.

به منظور برداشتن خال و زگيل ، روش های مختلفی وجود دارد که در ادامه مقاله به معرفی و شرح توضیحاتی مختصر درباره هر یک خواهیم پرداخت.

اما لازم است پیش از پرداختن به این مقوله ، با مفهوم خال و زگیل آشنا شوید.

خال چیست ؟

خال در اثر تجمع سلول هایی رنگدانه ای تحت عنوان ملانوسیت ، به وجود می آید. لازم به ذکر است که ملانوسیت ها حاوی ماده ای رنگی موسوم به ملانین هستند که رنگ این ماده ، معین کننده رنگ پوست می باشد.

حال چنانچه ملانوسیت ها در فضای کوچکی از پوست ، تجمع یابند منجر به تشکیل خال می شوند.

ناگفته نماند که خال ، در برخی موارد تنها به تغییر رنگ پوست می انجامد ؛ ولی در مواردی دیگر علاوه بر تغییر رنگ پوست سبب ایجاد برآمدگی پوستی نیز می شود.

برداشتن خال و زگیل

زگیل چیست ؟

زگیل ها ، نوعی  ضایعه پوستی هستند که حالتی گوشتی داشته و از طریق برخی ویروس ها بخصوص ویروس HPV ایجاد می شوند و از طریق تماس با پوست فرد مبتلا ، انتشار می یابند.

زگیل عموما بر روی نواحی دست و پا ایجاد می شود ، البته ممکن است بر روی دیگر نقاط بدن نیز رشد نماید.

روش های برداشتن خال و زگیل

همانطور که در ابتدای مقاله اشاره شد ، جهت برداشتن خال و زگيل راه های متعددی وجود دارد ؛ برای اطلاع از اثربخشی هر یک از این روش ها تا پایان مقاله با ما همراه باشید.

توجه داشته باشید که برای برداشتن خال و زگيل ، می بایست بیمار تحت معاینه قرار گیرد ؛ چرا که در وهله اول باید خال یا زگیل از لحاظ سرطانی بودن مورد آزمایش و بررسی قرار گیرند.

همچنین تشخیص این که کدام یک از روش ها برای برداشتن خال و زگيل مناسب تر است ، به عهده پزشک متخصص می باشد.

برداشتن خال و زگیل با جراحی

قدیمی ترین شیوه جهت رهایی از این ضایعات پوستی ، انجام جراحی می باشد.

این روش ، نیازمند ایجاد برشی عمیق در سطح پوست است ، از این رو محل اسکار جراحی بر روی پوست باقی می ماند ؛ لذا غالبا افرادی که با خال و زگیل پوستی مواجه هستند و درصدد برداشتن آن می باشند ، کمتر از این روش استقبال می کنند.

برداشتن خال و زگیل با لیزر موالیزاتاچ

این روش به طور کلی یک روش ایمن و غیر تهاجمی در برداشتن ضایعات پوستی ، محسوب می شود و تحت بی حسی موضعی ، صورت می گیرد.

به دلیل غیرتهاجمی بودن لیزر می توان اذعان نمود که ریسک بروز عفونت در این روش بسیار ناچیز است.

به طور کلی درد ناشی از برداشتن خال و زگيل با لیزر به آستانه تحمل بیمار و وسعت ناحیه مورد نظر بستگی دارد ، اما معمولا دردی به همراه ندارد.

برداشتن خال و زگیل به روش کرایوتراپی

کرایوتراپی ، یک روش موثر و کارآمد در رهایی از خال و زگیل می باشد.

در این روش ، ضایعات پوستی ( خال ، زگیل و غیره ) فریز می شود و عروقی که وظیفه خونرسانی به آن ناحیه را دارند منجمد شده و این اتفاق ، سبب مرگ بافت موضع مورد نظر شده و به رفع خال و زگیل می انجامد.

نگران جای باقی مانده از خال و زگیل نباشید ، چرا که با تولید سلول های جدید توسط بدن ، بافتی جدید جایگزین محل ضایعات شده و به این ترتیب هیچ اثری از آن ها باقی نخواهد ماند.

در رابطه با زگیل ها باید گفت که زگیل ها در عمده موارد به خودی خود ناپدید می شوند ، البته ممکن است روند از بین رفتن آن ها ماه ها یا سال ها طول بکشد.

در مقابل ، برخی دیگر از زگیل ها وجود دارند که خود به خود از بین نمی روند ، لذا برای از بین بردن آن ها باید از روش هایی اعم از جراحی ، لیزر ، کرایوتراپی و غیره بهره برد.

Call Now Buttonتماس با دکتر